Za darmo · bez rejestracji

Rozwinięcie trójnika i odejścia rury

Podaj obie średnice, wysokość odejścia od osi rury głównej, długość rury głównej i kąt między osiami.

Odejście trójnika docina się po krzywej, po której styka się z rurą główną, a w rurze głównej wycina się dopasowany otwór. Dla rury głównej 200 mm i odejścia 100 mm pod kątem 90°, z otwartym końcem 250 mm od osi rury głównej, rozwinięcie odejścia ma 314,2 mm szerokości i od 150,0 do 163,4 mm wysokości, a rozwinięcie rury głównej o długości 400 mm ma wymiary 400 x 628,3 mm z otworem pośrodku.

Rozwinięcie · 03

Trójnik

ElementIlośćWymiar rozwinięcia, mmPole, mm²Długość cięcia, mm
Odejście rury1314,2 × 163,449 190,6933,9
Rura główna z otworem1400 × 628,3243 207,22376,3

Rozwinięcie liczone jest po środku grubości. Wymiar wewnętrzny zwiększa się o grubość, zewnętrzny zmniejsza o nią.

CutMeter to oprogramowanie. Sprawdź każdy wynik przed cięciem lub gięciem. Za wymiary detalu odpowiada osoba, która go zatwierdza.

Wzór

Dla punktu pod kątem φ na obwodzie odejścia odległość wzdłuż osi odejścia od osi rury głównej do linii przenikania wynosi s(φ) = (sqrt(R² - r² sin² φ) - r cos φ cos β) / sin β. Rozwinięcie odejścia ma szerokość 2 x pi x r, a linia cięcia leży g(φ) = H - s(φ) nad otwartym końcem. W rurze głównej punkt otworu leży w odległości s cos β - r cos φ sin β wzdłuż rury od osi odejścia i R x atan2(r sin φ; s sin β + r cos φ cos β) po obwodzie od górnej tworzącej.

R = średnica rury głównej / 2; r = średnica odejścia / 2 (r ≤ R); β = kąt między osiami, od 30° do 90°; H = wysokość otwartego końca odejścia nad osią rury głównej, mierzona wzdłuż osi odejścia. Szew rury głównej leży na jej spodzie.

Obie rury są rozwijane po środku grubości. Nie stosuje się ukosowania ani korekty na grubość ścianki dla odejść nasadzanych lub wsadzanych, a osie muszą się przecinać. H musi być większe niż (R + r |cos β|) / sin β.

Przykład obliczeniowy

Rura główna 200 mm, odejście 100 mm, wysokość odejścia 250 mm, długość rury głównej 400 mm, kąt 90°, grubość 2 mm, wymiary po środku grubości.

Przy φ = 0° odejście styka się z rurą główną przy s = 100 mm, więc g = 250 - 100 = 150,0 mm. Przy φ = 90°: s = sqrt(100² - 50²) = 86,6 mm, więc g = 163,4 mm.

Odejście: 314,2 x 163,4 mm, pole 49 190,6 mm², długość cięcia 933,9 mm. Rura główna z otworem: 400,0 x 628,3 mm, pole 243 207,2 mm², długość cięcia 2376,3 mm łącznie z otworem.

Linia cięcia odejścia co 30°

Wysokość linii cięcia nad otwartym końcem odejścia, dla powyższego przykładu
Kąt na obwodzie odejścia, °Odległość wzdłuż rozwinięcia, mmWysokość linii cięcia, mm
00150
3026,18153,175
6052,36159,861
9078,54163,397
120104,72159,861
150130,9153,175
180157,08150
210183,26153,175
240209,44159,861
270235,62163,397
300261,8159,861
330287,98153,175
360314,16150

Pytania o rozwinięcia trójników

Jak wykonać szablon trójnika rurowego?

Podaj obie średnice, wysokość odejścia od osi rury głównej, długość rury głównej i kąt. Otrzymasz rozwinięcie odejścia z krzywoliniową linią cięcia i rozwinięcie rury głównej z otworem w jednym pliku DXF.

Czy odejście może być pod kątem?

Tak, od 30° do 90° między osiami. Przy 45° i wymiarach z przykładu rozwinięcie odejścia ma 314,2 x 158,6 mm.

Czy działa to dla trójnika równoprzelotowego?

Tak. Odejście może mieć taką samą średnicę jak rura główna, ale nie większą. Dla dwóch rur 200 mm linia cięcia odejścia przebiega od 150 do 250 mm nad otwartym końcem.

Czy uwzględniana jest grubość ścianki?

Obie rury są rozwijane po środku grubości, więc średnice wewnętrzne lub zewnętrzne są przeliczane z uwzględnieniem grubości. Ukosowanie oraz korekty dla odejść nasadzanych lub wsadzanych nie są stosowane.

Co zawiera plik DXF?

Rozwinięcie odejścia i rozwinięcie rury głównej obok siebie, w odstępie 20 mm, na warstwie CUT.

Źródła

  1. Bryła Steinmetza: pola powierzchni dwóch przenikających się walców o równych średnicach, użyte do sprawdzenia trójnika równoprzelotowego en.wikipedia.org